Nikon Z8 Review: Is het de hype waard?

The king of Nikon diversity

Korte versie? Ja. Lange versie? Lees vooral even door, want zo simpel laat ik je er niet vanaf komen.

De Nikon Z8 kreeg bij zijn komst een berg hype over zich heen. En na flink wat kilometers met dit ding kan ik je vertellen: die hype is verdiend. Dit is mijn werkpaard, de camera waar ik zo'n 80% van al mijn professionele werk mee schiet. En vraag je me wat ik eraan zou veranderen? Niets. Helemaal niets. En dat zeg ik niet snel.

Ik met de Nikon Z8

De koning van de Nikon-line-up

"Maar de Z9 dan?", hoor ik je al denken. Klopt, op papier is de Z9 het vlaggenschip. Maar de Z9 is voor heel veel fotografen simpelweg te groot en te zwaar met die ingebouwde grip. De Z8 stopt vrijwel exact hetzelfde hart in een body die je de hele dag meedraagt: dezelfde gestapelde sensor, dezelfde EXPEED 7-processor, dezelfde autofocus. Vlaggenschip-prestaties, maar dan in een formaat dat je rug niet meteen sloopt. (Nou ja, mijn rug heeft er alsnog een mening over, maar daarover later.)

Voor de meeste werkende fotografen ís de Z8 daarmee de echte koning. De Z9 is de troon, de Z8 is de man die het werk doet.

fietsers in Utrecht geschoten met de Z8

De sensor — en wat "stacked" nou echt betekent

Hier zit een 45,7 megapixel gestapelde (stacked) CMOS-sensor in, dezelfde als in de Z9. En laat me meteen een hardnekkig misverstand de wereld uit helpen, want ik lees het overal: een stacked sensor geeft je geen hógere resolutie. Daar gaat het niet om.

Stacked betekent dat de uitleeslaag bovenop de verwerkingslaag is gestapeld, waardoor de sensor razendsnel wordt uitgelezen. En dat is precies waar je het verschil voelt: nauwelijks rolling shutter, een zoeker zonder blackout, en een camera die zó snel is dat Nikon de mechanische sluiter er gewoon helemaal uit heeft gelaten. Alles elektronisch. De resolutie zelf zit op Z7II-niveau — meer dan zat voor grote prints en stevig uitsnijden. De winst zit 'm dus in snelheid, niet in megapixels. Wie je iets anders vertelt, praat een spec-blad na zonder het te begrijpen.

Foto van Deventer door he oog van de Nikon Z8

Autofocus

Snel. En ik bedoel snel. De onderwerpsherkenning pakt mensen, dieren, voertuigen — je kent het inmiddels van de Z-serie — en het 3D-tracking laat gewoon niet meer los. Zelf draai ik op events tussen mensen, podia en wisselend licht, en de Z8 mist niet. Geen gehannes, geen misser op het moment dat het telt. Dat is precies wat je van een werkpaard wil.

Tot 20 beelden per seconde in raw, 30 in JPEG, en met pre-burst vang je zelfs het moment vlák voordat je afdrukt. Voor mijn werk in de meeste gevallen overkill — maar fijn dat het er is als een toespraak net die ene onverwachte klap krijgt.

Ook in nachtelijke eventen staan de Z8 zijn mannetje

Body, grip en batterij

Hier zit niks mis. De body voelt als een tank, netjes weersbestendig, met een grip die ook na een lange dag nog prettig in de hand ligt. De batterij gaat lang mee — een verademing na de kleine blokjes in mijn reisbodies — en laadt onderweg gewoon bij via USB-C.

En dan de opslag: een CFexpress Type B-slot naast een UHS-II SD. Die CFexpress is puur genot. Snel weggeschreven, geen wachten, geen volle buffer die je in de steek laat. Alles zit waar het hoort. Dit is een camera die duidelijk is ontworpen door mensen die zelf fotograferen.

En natuurlik schiet je een mooi portretje met de Nikon Z8

De Nikon Z8 specs op een rij

Even voor wie het zwart-op-wit wil zien:

• 45,7MP gestapelde (stacked) CMOS-sensor met EXPEED 7-processor

• Tot 20 fps in raw, 30 fps in JPEG, pre-burst tot 120 fps (11MP-crops)

• Onderwerpsherkenning-AF en 3D-tracking

• Synchro VR (sensor + lens gecombineerd), tot zo'n 6 stops

• 8K/60p in N-RAW, 4K tot 120p, N-Log en HLG

• 3,68M-dot blackout-vrije EVF, kantelscherm op tweewegscharnier

• CFexpress Type B + UHS-II SD, dubbele USB-C-poorten

• Volledig elektronische sluiter — geen mechanische meer nodig

Eén pluspunt dat ik apart wil noemen: Nikon blíjft deze camera met firmware-updates verbeteren. Je koopt 'm één keer en hij wordt daarna alleen maar beter. Daar mag de concurrentie een puntje aan zuigen.

Stadsfoto van Zutphen genomen met de Nikon Z8

En de video?

Anders dan bij mijn kleine Ricoh — waar video een beetje een verplicht nummertje is — is de video op de Z8 gewoon top. 8K-raw intern, 4K voor je slow motion, log-profielen voor wie wil graden. Ik ben in hart en nieren een stillsman, maar als ik moet filmen, dan twijfel ik geen seconde aan dit ding.

Mijn werkpaard, voor zo'n beetje alles

En dat brengt me bij de kern. De Z8 is de camera die ik zo'n 80% van de tijd in mijn handen heb voor al mijn professionele werk. Events, mensen, interieur, architectuur, reizen — en alles wat daartussen valt. Eén body die het allemaal aankan, zonder dat ik me ooit afvraag of 'ie het wel trekt. Naast mijn GFX voor de grote prints en mijn kleintjes voor onderweg is de Z8 het midden waar alles op draait.

Het enige wat eronder lijdt is mijn rug. Op een drukke eventdag hangt de Z8 met L-bracket en glas aan me, soms naast nog een body, en dan voel ik 'm 's avonds wel. Maar dat is geen verwijt aan de camera — dat is gewoon de prijs van goed gereedschap dat je overal mee naartoe sleept. Een beest blijft een beest.

Evenement fotografie in Deventer met de Nikon Z8 in het donker

Kort gezegd

Is de Nikon Z8 de hype waard? Volmondig ja. Voor mij is het de koning van de Nikon-camera's — want reken even mee: de Z9 is voor de meeste fotografen te groot, en de Z8 stopt datzelfde vlaggenschip-hart in een body die je de hele dag meedraagt. Goede batterij, geweldige body en grip, een sensor die vliegt, snel, CFexpress, alles op zijn plek.

Vraag je me wat ik eraan zou veranderen? Niets. En dat zeg ik echt niet snel.

Komopdan. Dít is hoe je een camera bouwt.

Over de auteur

Bart Ros is al ruim tien jaar fotograaf in Deventer, gespecialiseerd in stad, architectuur, interieur en events langs de IJssel. Nikon-man in hart en nieren — niet voor niets prefered Nikon-leverancier — die daarnaast workshops en fotowalks geeft, boeken en kalenders maakt, en op social media een luis in de pels is met humor en een randje. Zijn stukken schrijft hij zelf, met een AI naast zich (hoi, Claude) die de typo's eruit vist en de meningen lekker van Bart laat. Meer werk op bartros.nl, of mail naar info@bartros.nl.