De Nikon Z50 II, een jaar later: van teruggestuurd naar onmisbaar
De Nikon Z50ii met DX 16-50 lens.
Een tijd geleden mocht ik de Nikon Z50 II een poosje van Nikon lenen — met dank aan Daan Vazquez van Nikon, die me het ding in handen drukte. En nu, een jaar verder, is het tijd voor een eerlijke update. Want het verhaal heeft een bocht gemaakt.
Nikon Z50ii zonder lens.
Waarom ik 'm eerst weer teruggaf
Ik ga niet doen alsof ik er meteen verliefd op was. Toen ik de Z50 II destijds testte, stuurde ik 'm na verloop van tijd gewoon weer terug. En daar had ik mijn redenen voor.
Het eerste: hij was voor mijn gevoel niet direct kleiner en lichter dan bijvoorbeeld mijn Z6III. En dat is precies waar het bij zo'n body om draait. Als ik een tweede of derde camera meesleep, dan moet die echt een verschil maken in gewicht en formaat. Anders sleep ik net zo goed weer een fullframe mee. Dus voor het gebruik dat ik voor ogen had, paste hij toen net niet.
Het tweede, en dat is het grotere punt: een gebrek aan goede DX-lenzen. En begrijp me niet verkeerd — Nikon máákt geweldige lenzen. Maar net niet de setup die ik zocht voor dit systeem. Dan wordt het een net iets kleinere optie met te weinig opties. En daar heb ik niets aan.
Dus terug ging 'ie. Met pijn in het hart, maar het klopte gewoon niet.
Rodondendrons in Overijssel
Waarom ik 'm nu tóch heb gekocht
En toen kwam de NIKKOR Z DX 16-50mm f/2.8 VR uit, in oktober 2025. En dat veranderde alles. Eindelijk een snelle, constante f/2.8 standaardzoom voor DX — een 24-75mm-equivalent op fullframe, en daarmee precies het stuk gereedschap dat het systeem miste. Een geweldige lens. Licht, scherp, met VR erin (handig, want IBIS heeft deze body niet). Hiermee werd de Z50 II opeens wél de camera die ik zocht.
Daar kwam bij dat de firmware in de tussentijd mooie updates heeft gekregen, en dat de videospecs gewoon geweldig zijn: 4K/60p (met crop), 4K/30p oversampled vanaf 5.6K zonder crop, en voor het eerst op een DX-body 10-bits N-Log. Dat is geen speelgoed meer.
En de kern van het hele verhaal: het is écht een mini Z6III. Diezelfde EXPEED 7-processor als in de Z8 en Z9, met de bijbehorende onderwerpsherkenning en AF die je gewoon laat focussen terwijl jij je op het beeld concentreert. Een entry-body op papier, een vlaggenschip-brein van binnen.
Het RIjsterborgerpark in Deventer
De specs op een rij
Even voor wie de Z50 II (of Z50 twee, zoals ik 'm soms gewoon noem) op papier wil zien. Het hart is een 20,9 megapixel DX-formaat APS-C CMOS-sensor, gekoppeld aan de EXPEED 7-processor — letterlijk hetzelfde brein als in de Z8 en de Z9. Daar komt dat hele autofocusverhaal vandaan: 209 phase-detect-punten, onderwerpsherkenning voor negen types (mensen, dieren, vogels, voertuigen, vliegtuigen en meer) en 3D-tracking dat je onderwerp netjes vasthoudt. Het ISO-bereik loopt van 100 tot 51.200, uit te breiden tot 204.800. En snel is 'ie: tot 30 beelden per seconde met de elektronische sluiter, inclusief Pre-Release Capture dat al begint te bufferen vóór je echt afdrukt. Voor een body van onder de 500 gram is dat absurd veel.
Verder krijg je op de Z50 mark 2 een 3,2-inch volledig kantelbaar touchscreen, een helderdere zoeker van 2,36 miljoen dots, en die nieuwe Picture Control-knop waarmee je je kleurprofiel direct kiest — handig in combinatie met de Imaging Recipes die je kunt downloaden. Aan video is goed nagedacht: 4K/60p (met 1,5x crop), 4K/30p oversampled vanaf 5.6K zonder crop, Full HD tot 120p, en 10-bits N-Log met ondersteuning voor RED LUTs. Wat je níét krijgt is IBIS — sensorstabilisatie zit er niet in, dus voor stille beelden leun je op de VR in je lens of op digitale stabilisatie bij video. Eén SD-kaartslot (UHS-II), USB-C om onderweg op te laden, een micro-HDMI, en een microfoon- en koptelefoonaansluiting. Voor de rest: gewoon een kleine Z-body die met élke Z-lens overweg kan, met die 1,5x cropfactor voor de FX-glazen.
Een eendje in de fontein op de Brink van Deventer
De minpuntjes — en een open brief aan Nikon
Geen camera zonder kritiek, en ik zou ik niet zijn als ik 'm niet gaf.
De batterij. Volgens mij had de normale EN-EL15 er gewoon in gekund. Stop dan desnoods de ruimte op met een microSD-slot of intern geheugen. De EN-EL15 gaat veel langer mee, en het is ook gewoon lastig om wéér een ander batterijtype in je tas te hebben slingeren. De body is immers een kleine Z-camera met een kleinere sensor, maar voor de rest vrijwel identiek aan de andere Z-bodies. Doe dan ook hetzelfde blok.
En waar blijft de DX-telelens? Zitten wij als APS-C-fotografen niet met smacht te wachten op een 50-150mm of 50-200mm f/2.8? De 50-250 f/4.5-6.3 is prima, hoor. Maar het kán gewoon, Nikon. Maak het DX-systeem compleet. Dan ben je echte concurrentie voor Fuji, die nu een beter APS-C-lenzensysteem heeft. En snoep je meteen mensen weg bij Sony, die met de A6000-serie ook weinig lenzen en een minder complete camera hebben — tenzij ze heel diep in de buidel tasten voor een A6700, wat voor de meesten overkill is.
Kortom, Nikon: breng ook een Z90 uit. Dan link je psychologisch meteen terug naar de geweldige D90 van weleer. APS-C, een 24MP-sensor, de 16-50 f/2.8, een 50-150 f/2.8 en een grotere batterij — en je hebt een winnaar die heel veel mensen over de streep trekt.
Want die 20,9MP-sensor is gewéldig, zeker met die nieuwe image processor erachter. Maar Nikon had ook prima 24MP-sensors in de D7200 en de D5300. Waar is die gebleven? En als je dan toch bezig bent: maak een echte pro-DX-body. Beste processor, hoogwaardige EVF, de grotere batterij, een CFexpress-slot. En je print geld.
Komopdan!!
Wandelen in het Rijsterborgerpark in Deventer
En de Z50 II voor mij?
Ik ben er blij mee. Een stapje meer mag ook eens. Voor mij is de Z50 II mijn derde body geworden — voor reisverslagen, voor de minder veeleisende klussen, en vooral voor het sparen van mijn arme oude rug. Want die is inmiddels poeder van het GFX-systeem en de Z8 en Z6III die ik tegelijk op events meezeul, met L-brackets en lenzen om me heen.
De Z50 II redt me daar. Lichter, sneller klaar, en een stuk minder stress onderweg.
Van teruggestuurd naar onmisbaar dus. Soms heeft een camera alleen even de juiste lens nodig.
Foto van Bart Ros - Stadsfotograaf van Deventer
Over de auteur
Bart Ros is al ruim tien jaar fotograaf in Deventer, met een voorliefde voor steden, architectuur en interieurs langs de IJssel. Nikon-man in hart en nieren — niet voor niets prefered Nikon-leverancier — die daarnaast workshops en fotowalks geeft, boeken en kalenders maakt, en op social media een luis in de pels is met humor en een randje. Zijn stukken schrijft hij zelf, met een AI naast zich (hoi, Claude) die de typo's eruit vist en de meningen lekker van Bart laat. Meer werk op bartros.nl, of mail naar info@bartros.nl.
