Sony A7R IV – 7 maanden camera review

Waarom Sony?

De camera is voor de fotograaf het allerbelangrijkste onderdeel van zijn arsenaal. Althans dat denk ik dan. Zelf heb ik bijna alle merken en type camera’s al gehad. Behalve Olympus om een of andere reden. De Sony A7Rii was mijn tweede full-frame camera. En wat een sensor had deze. De sensor was voor mij dan ook de doorslag gevende reden om over te gaan naar Sony Mirrorless bodies. De sensor en de keuze aan lenzen. Mijn mening is dat de Sony sensor een van de beste in hun klasse zijn. En dat blijkt ook wel uit het feit dat camera fabrikanten als Fuji en Nikon gewoon Sensors van Sony in hun camera’s gebruiken.

Voor mij begon het dus met de A7Rii die ik toen in 2016 als 2de-hands camera heb gekocht. Al vrij snel kwam de geweldige A7Riii uit. En nu sinds enkele maanden ook de A7Riv. Na ongeveer 7 maanden wou ik een review schrijven met de bevindingen over deze camera.

De Body

Gebruikers van Nikon of Canon zullen zeggen dat de ergonomie van Sony bodies te wensen overlaad. Wat een grappig standpunt is als je kijkt naar hoe veel de nieuwe mirrorless bodies van Canon en Nikon lijken op de A7 lijn van Sony.

Toch zal ik niet ontkennen dat Sony hier ook hard aangewerkt heeft. En met een goede rede. Sinds de Mark 3 heeft Sony zowel een Joystick als een grotere grip voor de nieuwe Z batterij op de camera’s zitten. En dit zijn welkome aanpassingen voor fotografen. De balans en houvast op de camera zijn verbeterd en dit is zeker nuttig als je met langere lenzen werkt. Ook de nieuwe Z batterij is erg goed. Deze gaat minimaal een dagje casual schieten mee. En zelf haal ik er nooit minder dan 800 foto’s uit per batterij.

Ergonomische gezien heeft de body alles op de juiste plek zitten. De modus selectie knop. Nog steeds een D toets voor de instellingen als ISO en timer. Maar deze zijn ook naar eigen inzien te programmeren. Sommige camera makers verwijderen de d-toets optie voor lastige touch screen opties of nog meer in het menu zoeken. Sony laat deze optie bestaan als daadwerkelijke fysieke toetsen. Iets wat je ook mag verwachten van een professionele camera.
Ook de plaatsing van de nieuwe AF-On knop die nu ook alleen maar de auto focus voor back button focussing doet, is perfect. En hij werkt gewoon gelijk uit de doos. Bij de A6400 was het echt even zoeken om dit in te stellen.

, www.bartros.nl

Het menu

Een ander argument dat niet Sony gebruikers als tegenwerping hebben is dat het menu structuur van Sony onoverzichtelijk en onduidelijk is. Deels wil ik ze daar wel gelijk in gegeven. Maar alleen maar tot zover dat bijna alle menu structuren van camera’s onduidelijk zijn. Iedere fabrikant heeft zijn eigen termen voor dingen die gewoon industrie standaard zijn. Dit moet je doorhebben en wellicht opzoeken op Google. Maar op een gegeven moment ben je er aan gewend. Na de eerste week met een camera te hebben gewerkt heb je je instellingen zo dat je niet vaak maar in het menu hoeft en Sony heeft een handige “Mymenu” optie waarin je onderwerpen die je vaak gebruikt in kan zetten voor snellere navigatie.

Voor mij staan hier de opties als sensor schoonmaken, formatteren van de kaart, Silent shooting en de Timelapse stand in. Meer niet. Het meeste is gewoon via de modus knop, de extra knoppen op de body en het functie scherm te bereiken. Dus een groot en uitgebreid menu? Ja inderdaad. Heb je deze nodig? Nee, want op de body zelf kun je bijna alles wat je nodig hebt instellen.

, www.bartros.nl

De zoeker

Zelf moet ik toegeven dat een elektronische zoeker op een camera een lastig element is. Hebben ze daadwerkelijke voordelen? Jazeker! Dit merk je direct als je even een DSLR gebruikt. Een elektronische zoeker is prima ondersteuning om goede inschattingen te maken over je beeld en compositie. Alle info is aanwezig en in sommige gevallen zelfs een waterpas en histogram.

Toch laat de implementatie van de zoeker soms te wensen over. Het is namelijk een klein TV scherm in je camera. Bij sommige merken is deze implementatie perfect. Zoals bij de Leica Q en de Panasonic camera’s en bij sommige is dit niet zo. Zoals bij sommige Fuji camera’s waar toch echt kosten gespaard worden op dit element. Sony hun zoeker element is echter goed. Een histogram optie zou ik zelf graag een keer terug zien in een firmware update.

De zoeker zelf is echter prima in de A7Riv en zelfs beter dan in de Mark 3. De refresh rate van de zoeker is 60hrtz standaard, maar kan worden geboost naar 120hrtz. Wat de batterij wel extra belast. De zoeker heeft een 5.76million dots scherm. Wat een zeek hoge resolutie is. Het bedekt 100% van het bereik van de sensor en heeft een vergroting factor van 78%. Wat prima is. Een nieuwe feature die ik zelf bewerkt heb, is dat je zowel op het scherm als in de zoeker een voorvertoning van je beeld krijgt als je scherpstelt. Dit betekent dat de camera ook simuleert hoe de wolken in je uiteindelijke beeld er uitgaan zien, of wat voor ster je in de zon of wolken krijgt bij de F-stop die je gebruikt. Leuk om te zien. En zeker nuttig voor het fijne compositie werk.

 
, www.bartros.nl

Het Scherm

Het scherm op de A7Riv is erg geldelijk. Het een meerdere opties voor refresh rate, en geeft een getrouwe voorvertoning van wat je kan verwachten als foto. Ik gebruik het vaak als de camera op mijn statief staat. Het scherm zelf is 3 inches of 7.6 cm in diameter. En heeft 1.44 milljoen dots aan resolutie. Dit zou iets meer kunnen zijn, maar daar is de zoeker natuurlijk voor. Het is een capacitief touch scherm, maar anders dan het selecteren van je focus punt kan er weinig met de touch gedaan worden. Wat jammer is. En eigenlijk best makkelijk te doen zou moeten zijn in een firmware. Echter, door het Joystick in de camera wat zelfs sneller is. Niet echt nodig is.

De sensor

Zoals ik als zei, is voor mij de sensor een van de meest belangrijke elementen aan een camera. Ik schiet zelf veel beelden (stad, blauwuur) in hoge dynamische situaties. De sensor in de A7Riv heeft net als zijn voorgangers een hoog dynamisch bereik. Bij deze camera zelfs tot aan 15 stops tussen hooglichten en de schaduwen. En zeker in de nabewerking is er nog veel te pushen aan deze waardes. Dit is dan ook de kracht van deze camera, en de kracht van digitale fotografie. Praktisch voor mij betekend het dat ik me niet te veel zorgen hoef te maken of ik mijn beeld wel of niet heb. Ook hoef ik minder verschillende belichting opties te schieten om tot het resultaat dat ik in mijn hoofd heb te kunnen komen. Sommige fotografen belichten bijvoorbeeld vaak een stap onder om meer data te bewaren in de hooglichten. Dit is bij de A7Riv niet nodig. Als doe ik het alsnog soms voor extra dynamiek.

De in vergelijk met zijn voorgangers de A7Rii en de A7Riii heeft de nieuwe R4 een nieuwe opnieuw opgebouwde sensor. De oudere modellen hadden een sensor met maar liefst 42 megapixels aan resolutie. Niet bepaald klein dus. Sony dacht dat dit nog wel een beetje meer kon zijn en heeft voor de nieuwe telg van de R series een sensor ontwikkeld van maar liefst 61 megapixels. Wat de camera in de klasse van Medium formaat brengt als het gaat om megapixels.

Meer megapixels is meer resolutie en natuurlijk ook meer scherpte. Zelf heb ik een tijdje lopen puzzelen op het verschil in beelden die deze camera tegenover de oudere modellen oplevert. Mijn eigen stijl is vooral kleurrijke beelden en avond beelden met veel blauw. Een ding dat ik bemerkte, is dat de beelden iets dichter tegen sepia of pastel aanzitten in hun kleurschakeringen. En dit is logisch. Met meer pixels komen er ook meer witte pixels in een beeld terug. En zeker met meer contrast en scherpte is dit het geval. Dit haalt de algehele saturatie iets omlaag. De scherpte en details van de nieuwe sensor zijn echter perfect. En leveren prachtige beelden op. Het is alleen een ander proces dat er gehanteerd moet worden in de nabewerking.

De sensor heeft 575 verschillende Autofocus punten. Natuurlijk zijn er camera’s met meer autofocus punten. Maar die hebben die geen sensor van 61 megapixels en zijn ook niet gemaakt voor landschap situaties zoals deze camera. Sport en snelle actie zijn niet het doelgebied waar je deze camera voor zou kopen. Hier is de goedkopere A7iii met 24 megapixels geschikter voor. En voor de echte pro natuurlijk de A9ii met ook 24 megapixels maar een ander type sensor en veel meer focus punten. Dit betekend echter niet dat de A7Riv teleurstelt in de autofocus afdeling. Sony is altijd een van de beste fabrikanten geweest als het gaat om Autofocus. Bij deze camera is de autofocus dan ook industrie leidend. En voor veel doeleinden te gebruiken buiten landschap en architectuur om. In de landschapfotografie zul je je geen Snelle autofocus nodig hebben. Maar ook voor het nemen van Sport of evenement fotografie is deze camera geschikt. Ook met zijn hoge megapixel gehalte is deze geschikt voor portret fotografie. Waar dan de optie om extra te kunnen croppen ook mee speelt.

Een element dat anders is in vergelijk is de ruis in de uiteindelijke foto’s. Voor mij was dit ook even wennen in het begin. De R3 had een goede ruis onderdrukking. Bij de R4 is deze zeker niet slechter. Maar een sensor met hogere resolutie betekend wel meer gevoeligheid voor ruis. In dit geval bijna 1/3de meer. Is dit storend? Als je het weet niet. Als je het niet weet. Misschien? Wat nodig is, is een andere manier van te werk gaan. Je camera iets vaker op het statief houden. En iets meer werken met de ruis opties in Lightroom of Photoshop. En je komt op bijna hetzelfde resultaat als met de R3. Het zal zo zijn dat voor sommige fotografen de R3 iets geschikter is. Zeker door het prijs verschil. Beide zijn prima camera’s. Als fotograaf moet je dan natuurlijk ook goed onderzoek doen welke camera er bij je past. En niet gaan voor het maximum aantal megapixels of de duurste in een klasse. Wat de A7Riv zeker is. De beste en duurste in zijn klasse.

, www.bartros.nl

De Kleuren

Een van die andere dooddoeners die fotografen die met andere merken camera’s schieten zeggen is dat de Sony kleuren niet mooi zijn, of niet industrie standaard zijn. En ja het is zo dat Sony zijn kleur wetenschap anders is dan die van Nikon en Canon. Maar anders is niet slecht. Anders is gewoon anders. En Sony heeft hard getimmerd aan deze weg. Zelf zou ik zeggen dat de kleur wetenschap van Sony nu een van de beste is. Zeker als het gaat om video, maar ook zeker als het gaat om de RAW beelden die opgeleverd worden. Je moet alleen goed met je software om kunnen gaan. De beelden moet je je zelf eigen maken. En dit kost tijd. Tijd die sommige fotografen niet willen of kunnen spenderen. Zelf denk ik dat het dan al lang tijd is om iemand te gaan inhuren voor je edit werkzaamheden. Als je zo krap zit in je tijd. Of je onderneming beter structureren. In mijn geval is het zo dat mijn beelden gewoon mijn beelden moeten zijn. Mijn stijl. Waar mensen mij aan kunnen herkennen. Dus het maakt weinig uit wat de kleur wetenschap is voor mij. En die van Sony doet zeker niet onder voor de andere fabrikanten. Nabewerken is gewoon een vak apart.

, www.bartros.nl

De Z batterij

De oudere FP50 batterijen van Sony waren minder krachtig. Deze werden in de oudere A7 en A7R bodies gebruikt. Het voordeel was dat dit een betaalbare opties was. Maar het nadeel dat je vaker je batterij moest gaan verwisselen. Of dat je met een batterij grip moest werken. Maar ook dan waren ze wel wat sneller leeg. Dit waren natuurlijk dan ook lichtere en kleinere batterijen.

De Z batterij en een relatief nieuwe toevoeging aan het A7R systeem. En de R3 was de eerste met de nieuwe batterij. Hij is best groot en doet niet onder voor de batterijen in de DSLR camera’s van Nikon of Canon. Zelf haal ik er zoals gezegd minimaal 800 en vaak zelfs 1000 beelden uit. Afhankelijk van hoe de camera is ingesteld. Alleen op de dagen dat je uren aan het schieten bent heb ik een extra batterij nodig gehad. Nu heb ik 2 authentieke Sony Z batterijen en dit komt met een beetje geluk neer op 2500 beelden in 1 sessie.

Zelf haal ik dat nooit. Maar de batterijen zijn betaalbaar en er zijn ook gewoon alternatieven die nog betaalbaarder zijn maar net iets minder krachtig als de originelen. Een andere optie van de camera is dat deze met een Powerbank gevoed kan worden. De batterij kan op deze manier worden geladen in een korte periode, maar ook kun je als je Z batterij niet helemaal leeg is de body op een powerbank laten draaien. Wat je bereik eigenlijk eindeloos uitbreid. Ik schiet nog wel eens lange timelapses op die manier.

, www.bartros.nl

In gebruik

In gebruik is de A7Riv handzaam. Hij is licht en heeft alle opties die je nodig hebt als fotograaf binnen handbereik. Zelf heb ik natuurlijk de camera helemaal naar mijn hand gezet. Maar ook uit de doos is hij gelijk prima in gebruik. Zo heb ik de eerste week hem gewoon deels in de basis fabrieksinstellingen gebruikt en dit beviel prima. Zeker met de nieuwe AF-On functie.

Wat beelden

, www.bartros.nl
, www.bartros.nl
, www.bartros.nl

Samenvatting

Bij een camera review komen er natuurlijk veel elementen kijken. Ik het geval van deze review hebben we de body, het menu, de zoeker, de batterij en de sensor de revue laten passeren. Veel info. En sterker nog ik heb ze nog bijna allemaal uit mijn hoofd hier neer gezet ook. Want de body zit gewoon in mijn tas. Dat laat maar zien hoe ik gewend ben aan deze body.

Maar wat betekend dit allemaal in het kort? Zoals al aangegeven moet eenieder goed na denken wat belangrijk is voor hem of haar in een camera. De A7Riv is een machtige, krachtige en vooral professionele camera. Met een prijskaartje dat niet voor iedereen toegankelijk is. Gelukkig heeft Sony de perfecte A7Riii ook gewoon nog op voorraad. In sommige gevallen is dit voldoende. Dit is ook een perfecte camera. Maar voor de fotograaf die alles uit zijn fotografie wil halen. Die meer in de camera zelf wil doen, maar ook gewoon het maximale moet kunnen halen uit de RAW beelden in de nabewerking. Daarvoor is de A7R4 perfect.

%d bloggers liken dit: